landseinde

Vakantie in Zeeuws-Vlaanderen...  zoeken naar een plekje om te overnachten.
Op Landseinde gaat dan de telefoon over of er nog een kamer vrij is. Mensen hebben of via de vvv , toeristische informatie of via internet Landseinde kunnen vinden. Ik ben nu 8 weken open en toch wordt Landseinde gevonden ondanks het feit dat ik weinig aan advertising heb gedaan en zeker geen tijd heb gehad om via het internet op verschillende sites aan te melden. Zouden de keywords van de website dan toch goed werken :-)

Sinds vandaag is Landseinde nu ook langs de weg te vinden ;-)

Het heeft even geduurd maar daar hangt het bord dan eindelijk op!
We hebben bewust voor een witte achtergrond gekozen want 's avonds laat, stikdonker en hier voor het eerst naar toe rijden... naar het einde van het land...en er is geen bord of teken die je naar je geboekte kamer leidt...

De lijst met “things to do” is voorlopig nog niet afgewerkt maar iedere klus die van die lijst geschrapt kan worden wordt hier op Landseinde uitgebreid geevalueerd en … bezegeld met een glaasje bier of wijn :-)

Zo leven we hier van klus naar klus.
Van het uithangbord naar de ontbijtruimte waar het keukentje nog afgewerkt moet worden, de loodgieter de kraan installeren, een tussendeur dicht gemetseld worden en er een planken- of laminaatvloertje moet inkomen. Ach ja, met tijd en boterham zoals de allereerste aannemer een paar jaar geleden zei.

De kluslijst zal waarschijnlijk een never ending story worden ;-) zeker als je iedere dag een nieuw idee krijgt...

Ik vertrek... neeeeee, ik blijf :-)

Ik keek graag naar afleveringen van: "Ik vertrek" . Altijd gedroomd om ook ergens in het buitenland een b&b te beginnen. Sterker nog, 10 jaar geleden hebben wij op het punt gestaan om een verlaten hertenfarm in Ierland te kopen. Wat was dat een mooi plekje! En wat hadden we een boel wilde plannen om daar aan de kost te komen. We zouden een b&b inrichten, visarrangementen verkopen, op de markt staan met biologische groenten en zelfgekweekte  scharrelkippen (we zagen zo weinig kippen bij boeren in Ierland dat we dachten dat we een grote afzetmarkt zouden hebben), We waren bijna vertrokken, ware het niet dat de pr-reis met de kinderen tevergeefs was. Ze waren hopeloos opstandig dus dan maar niet vertrokken...

Kijk, en toen kwam het plekje dat we "Landseinde" gedoopt hebben op ons pad.
Opeens kreeg een droom handjes en voetjes, we konden blijven wonen in ons geliefde Zeeuws Vlaanderen, ook al ligt Landseinde net over de grens... Toch een beetje : Ik vertrek... haha maar nu met tevreden kinderen. Laatst voelde ik me net als de mensen die ergens ver weg,  ondanks de vele tegenslagen en hard werken op tijd hun deuren konden openen voor de eerste gasten. Tevreden!

Momenteel is mijn echtgenoot met onze benjamin voor een paar daagjes naar de battlefields in Normandie.
Ondertussen run ik de b&b en ik moet zeggen dat ik iedere dag weer geniet.
Altijd weer een beetje spannend om nieuwe gasten te ontvangen maar o zo gezellig!
Ik geniet zelfs van het klaar maken van een kamer voor de gasten. En ik geniet wanneer ze voor het eerst binnenkomen en hun tevreden reactie hoor. Ja, ook voor een gast is het toch maar weer iedere keer afwachten waar je terecht komt.

Vorig weekend  kwamen er 2 gasten die aan rust toe waren. Wat genoot ik toen ze na een paar dagen  wandelen , fietsen en vertoeven op Landseinde weer met een vol opgeladen batterij tevreden naar huis gingen. En daar doe ik het voor :-)

ff een impressie van Landseinde in juli:  

Druk bezig met het klaarmaken van de ontbijtruimte.

Hier gaat Guusje volgende week een ontbijtterras maken :-)

De Hortensia "Annabelle" staan er nu zo bij

Twee kipjes aan het schuilen voor de regen ;-)

Gestart !!!!!!

Ik ben gestart!!!!!!!

Woensdagmiddag kwamen de eerste gasten, ze blijven tot zondagmorgen.

VVV Oostburg stuurde woensdag 2 engelse fietsers voor 1 overnachting.
Ik vond het verschrikkelijk spannend, heb de gasten verwelkomd met thee/koffie of fris en dat vonden ze geweldig.
De gasten vinden het heerlijk rustig, de bedden slapen lekker, de douches zijn goed en de kamers vinden ze heel mooi.

Het was nog even heel erg spannend want de dag ervoor kwam geen water uit de wastafelkranen :-(. Loodgieter kwam meteen, gelukkig was het bouwstof die het filtertje verstopt had.

Pfffffff, het bleef hier spannend tot de laatste minuut voor opening.

Mijn man is nu de hele week thuis en iedere morgen brengen we de mensen hun ontbijt op de kamer.

Vanmiddag komen er nog mensen, morgen ook en ik heb boekingen voor de maand juli.

Ik heb er schik in, vind het hartstikke gezellig om met mensen om te gaan en ze te verwennen op Landseinde.

Dusssssssss, alle werk en inspanningen zijn niet tevergeefs geweest en onze droom is werkelijkheid geworden, na al die jaren!

Nu moeten we nog de laatste kamer afwerken, poetsen, gordijnen en badkamerspullen ophangen, nachtkastjes maken....daarna de ontbijtruimte afwerken en dan kan ik weer de tuin in :-).

Mag ik kamer 1 ff voorstellen?

Na weer wat probs hier en daar is dan eindelijk kamer 1 af :-)
Moet ook wel want ik heb al boekingen voor de maand juli , ik vind het ontzettend spannend worden.
Zondag hebben mijn man en ik er maar een gezellig dagje klussen van gemaakt. Terwijl ik de gordijnen klaar maakte ging hij rond met de boormachine. Toen ook de kast in elkaar geschroefd was en ik de spulletjes op de sitetable gezet had hebben we maar een flesje wijn opengemaakt en de kamer ingewijd :-)

 

Nu gaan we vrolijk verder met kamer 2 , 3 en 4 klaar te maken.
Ben blij dat we het toch nog voor mekaar gekregen hebben!

Na mei komt juni

nee, we hebben het alweer niet gehaald! Er moest nog veel te veel gebeuren en de tijd ging veel te snel. Maar nu naderen we echt de eindfase. We hebben kei- en keihard doorgewerkt. Sinds april werkt bij ons Alex, een klusjesman. Zonder hem had ik het noooooooit gered.
Ik heb veel bijgeleerd en ook best veel fun gehad.
Hij is werkelijk van alle markten thuis en dat is reuzehandig, vooral omdat mijn man het momenteel te druk heeft met zijn eigen business.
Alex heeft veel zichtbare en onzichtbare klussen gedaan. Badkamers betegeld en gevoegd, houten vloeren gelegd, geschuurd en geolied. En dat alles 4 keer want er zijn 4 kamers voor de B&B.

Toen we eenmaal aan het schilderen waren zat de vaart er pas echt goed in. Je zag de kamers gaandeweg opknappen en dat gaf ontzettend veel voldoening. Alex heeft mij geholpen met het uitzoeken van de kleuren want ik ben een eeuwige twijfelaar ;-)

Woensdag aanstaande komen de bestelde bedden, woensdag komt de loodgieter het sanitair ophangen en donderdag komen de kasten en de tafels.

Het gaat nu opeens heel hard, en ik heb nog niet eens bedlinnen, decoratie, serviezen... nog niet eens nagedacht over de  ontbijten... hellup, dat wordt dus hollen naar Ikea, Hema.
Gelukkig ken ik mezelf, ik kan het beste werken onder druk, vooral onder tijdsdruk ;-)

Een maand van keihard werken... en bijna...klaar pfffffffff

Bijna 1 mei en bijna: yes, bijna klaar met hard werken :-)

De buitenkant van e B&B geschilderd met kalei, een verfpasta met cement.

 
Alex, een timmerman die ons helpt met de afwerking heeft deze toepasselijke makelaar gemaakt.

Een maand verstand op nul en doorgaan.
Mijn man en ik kunnen niet bouwen, niet timmeren en ook niet betegelen. Maar: ik kan schilderen! Heb het altijd graag gedaan. Lelijke kale muren een mooi maken. Ff met de roller erover ( euh, meerdere keren erover) en af is een muurtje. 

Mijn man kan niet  schilderen. HIj kan ook niet zomaar een hele dag zonder zijn eigen bezigheden, de business must go on.   Maar hij heeft er wel voor gezorgd dat mijn business, de B&B de grenzen overhoppen.

Omdat ik het echt te druk heb met de afwerking heeft hij het volgende logje geschreven.

Landseinde: zo hebben we de boerderij genoemd die we enkele jaren geleden kochten op enkele tientallen meters over de grens van Zeeuws-Vlaanderen met België. De boerderij ligt in het prachtige krekengebied dat zich in beide landen uitstrekt. In het landschap staan her en der wat grenspalen die als echte landmarks de grens markeren. Toen ik laatst twee bijna niet van echt te onderscheiden grenspalen op de kop kon tikken, liet ik die kans niet voorbij gaan. Instinctmatig voelde ik aan dat die palen pr-potentieel hadden voor de in aanbouw zijnde Bed & Breakfast van mijn vrouw hier op Landseinde. Volgende maand (1 mei 2009) is het dan zo ver. Dan hopen we op Landseinde onze eerste gasten te ontvangen. Om wat aan naamsbekendheid te doen vroeg mijn vrouw me onlangs of ik als pr-boy voor haar winkel niet wat free publicity kon maken. Met 1 april in aantocht en de nepgrenspalen, was het plan snel bedacht. Enkele dagen vóór 1 april gooiden we in Nederland en België een persbericht uit met de volgende titel:

Grenspalen tussen België-Nederland illegaal verplaatst

Nog geen uur later hadden we beet: een fotograaf van de Telegraaf aan de lijn. Hij wilde de volgende dag al langskomen, maar ik maakte hem erop attent dat we een embargo op het persbericht hadden gezet dat tot 1 april liep. Toen begon het bij hem te dagen, maar hij nam het nogal persoonlijk op. Geïrriteerd en waarschijnlijk met het schaamrood op zijn kaken haakte hij snel in. Gelukkig zagen het Nederlandse AD, Het Belgische Nieuwsblad, de regionale pers maar ook de radio en zelfs de electronische nieuwsmedia er wel de grap van in. Mijn vrouw vond het allemaal wel spannend, want ze had eigenlijk nog geen media-ervaring. Maar zelfs een live-interview met de Belgische vrt-radio liep als een trein. Veel mensen hebben me inmiddels gevraagd of ik ze mediatraining heb gegeven. Laten we het erop houden dat ze gewoon een natuurtalent is.

Intussen is de verwarring hier in het Belgische Sint-Margriete compleet. Heel wat mensen komen zich vergapen aan die nepgrenspaal. Is die nu echt? Zijn we nu in Nederland? Of zijn we nu in België? Is dat wel legaal wat die mensen daar uitspoken?

Hoe het ook zij: met deze pr-stunt hebben we in ieder geval Landseinde en de B&B van mijn vrouw stevig op de kaart gezet.

Grenspaal

Ja,ja, eindelijk is het zover, per 1 mei gaat de Bed & Breakfast op Landseinde van start.
Geen tijd gehad om te loggen want druk, druk bezig geweest met de voorbereidingen.
En nog is het niet af.... maar... er wordt momenteel hard, maar dan ook keihard gewerkt.
Betegelen, voegen, plamuren, schilderen... betimmeren... pffff
Nog 1 maandje te gaan... bedden moeten nog gekocht worden, bedlinnen... maar 1 mei moet toch wel lukken!!!!

En dat Landseinde op de grens van 2 landen ligt is nu echt niet meer te ontkennen:

De website staat on-line, hier en daar moet ie nog aangevuld worden met foto's maar dat komt nog wel.

Door onze internetcamera kun je nu al een blik over de polders werpen en zien hoe dde zojuist ingezaaide gewassen aan de andere kant van de oude zeedijk er bij staan.
Gebruikersnaam "gluurbuur" , password : "bertus"

En lente is het nu ook op Landseinde. Ons eerste schaap heeft al gelammerd, geen drieling dit keer maar slechts een eenling.
Is het niet een liefje?  De 3 andere dames zijn volgens mij flink "overtijd".

Er moet nog meer jong spul komen. De gans en  2 kippen zitten onverstoorbaar op hun legnest. Paaskuikens????

Voor de vroege en late vogelliefhebbers: De kerkuil is weer terug in de grote schuur. Iedere avond maakt hij zijn rondje over de dijken.
En tot onze grote verbazing zat er gister op een paaltje voor de B&B een echte ransuil.
Het was niet gemakkelijk om goede foto's te nemen maar alla, de ransuil staat er toch op!

 

De ronde van de dieren

Het zijn prachtige dagen voor schaatsend Nederland. En het levert  nog mooie plaatjes op ook.
Voor mijn dieren is de winter niet het beste  seizoen maar met een beetje hulp komen ze de winter wel weer door.
Iedere dag doe ik dezelfde ronde. En wanneer het vriest dan doe ik een paar keer per dag m'n  waterronde.
's Morgens al heel vroeg, wanneer ik de krant uit de bus haal, ga ik langs de verschillende vogelsvoederhuisjes met strooivoer en vers water, gade geslagen door de vroege vogels :-)

Eerst langs het voederhuisje in de voortuin terwijl Mees er rondstruint ;-), dan het voerderhuisje bij de schuur, gemaakt door m'n zoontje ;-)

   

En als laatste het voerderhuisje voor het stiltebosje, vlakbij de toekomstige B&B

Dit modelletje heb ik gemaakt van wijnkistjes. Mocht iemand interesse hebben voor de bouwtekening, dan zoek ik die wel ff op.

Na de koffie en de krant doe ik de grote ronde.

Eerst krijgen de schapen brokjes in hun schuurtje.

Terwijl ze eten krijgt Meggy apart brokjes. Kwestie van ieder hun bordje ;-)

Nou ja, toch wel  nieuwsgierig wat Meg op haar bordje heeft liggen :-s
Dan lopen de  schapen met me  mee naar de ganzen want je weet maar nooit dat de poort daar openstaat ;-)

 

Omdat er voor de ganzen niet veel meer te kanen valt op de wei krijgen ze iedere dag brood, kippenvoer en etensresten. Luid  gakkend  komen ze aangewaggeld.
Zo, nog een  kruiwagen vullen met hout voor 't kacheltje en mijn ronde zit er dan weer op, alle beestjes zijn voorlopig  weer voorzien van hun droogje en z'n natje :-)

Welverdiende rust

2008 was een heftig jaar. En een boeiend jaar, niet gewoon maar anders dan alle andere jaren. Maar vooral een jaar dat mijn dochter en ik veel hebben samengewerkt en een superleuke relatie met elkaar hebben gekregen.
Voor mijn dochter was het ook een spannend en een jaartje die haar leventje volledig veranderd heeft.
Met ons hele gezin stonden we als een rots achter haar en haar onderneming. En ik moet zeggen: ze heeft het fantastisch gedaan! Meis, we zijn hartstikke trots op je!
Ik vond het (en nog steeds) leuk om haar te helpen met haar onderneming. We hebben  keihard gewerkt en keiveel gelachen. Maar ze heeft het gered, ze heeft met Mia en Marcel goed personeel gevonden, en ja, ze heeft het managen in haar vingers. Haar zaakje is al veel veranderd.  Vorige week nog hebben we samen de zaak geschilderd en behangen. Het is nu niet meer de zaak van de vorige eigenaar maar de zaak van mijn dochter :-)
Was ik er in het begin iedere dag, nu kan ik haar al veel meer loslaten. En dat is goed ook.
Alleen op donderdag en vrijdag doe ik voor haar de bezorgdienst. Dan rijd ik tussen 11 en 12.30 in West-Zeeuws Vlaanderen rond met broodjes voor de bedrijven. Dat doe ik ontzettend graag en ik vind het geweldig om het voor haar te doen.
Momenteel heeft mijn dochter vakantie en geniet ze van haar welverdiende rust.
Half januari gaat ze er weer tegenaan en dan gaan de broodjes Bertus weer als zoete broodjes over de toonbank.
En wij... op 1 april willen wij de deuren van de B&B openen!

En hoe gaat het met de tuin?

De tuin verloopt volgens "tuin" plan :-)
Vorig jaar heb ik tijdens de boeiende cursus TotaalTuinieren  mijn eigen tuinplan gemaakt. Was spannend toen ik samen met echtgenoot, pinnen en touw de lijnen van het tuinplan uitzetten. We wilden nog vóór het groeiseizoen van 2008 de hagen en struiken planten. M'n man ging aan de slag met de schop om de sleuven voor de hagen uit te graven, ik volgde met het planten van de 85 meter Carpinus betulus. Vervolgens hebben we het vogelbosje, de wilde rozenborders, de hortensiaborder en m'n droomfruitlaantje uitgezet en aangeplant.
De zware kleigrond hadden we een jaar eerder vermengd met een laag zandgrond waardoor de grond minder snel dichtslibte. Met kritische blik heb ik de hele zomer het levend geworden tuinplan bekeken en ook verzorgd. De rozenborder groeide goed, de geurende rozen voldeden aan m'n wensen, kon er de hele zomer tot eind oktober genieten van de heerlijk geurende rozen. Zelfs de vogeltjes proefden dankbaar van de bottels en ook de slechts enkele besjes van de kardinaalsmuts hebben ze gevonden. En de keuze van de hagen vind ik helemaal top!
Gister een paar foto's genomen:

En ziehier het fruitlaantje met de blikvanger Malus 'Red sentimel'

Binnenkort gaan we de spiegelende borders klaarmaken. De grasplaggen zijn er alvast door de kraanman uitgehaald en de grond heeft hij vakkundig losgemaakt. Terwijl hij toch bezig was met de regenputten voor de B&B heb ik hem voor dit klusje gestrikt. Was voor zijn handig kraantje een fluitje van een cent :-)

Zo gaat het dus met de tuin... met dit stukje tuin dus...

Hopeloze logachterstand

Ik loop weer hopeloos achter met m'n weblog. Zat er vroeger goed de vaart in, nu lukt het me niet goed om de draad weer op te pakken ondanks m'n dagelijkse goede voornemens.
Toch heb ik regelmatig een "weblog" verhaal in m'n hoofd en is er een en ander te vertellen over de verbouwing van de varkensstal tot B&B.

Aan de buitenkant is er nog niet veel veranderd. In ieder geval niets zichtbaars. Ondergronds wel. Een maand of wat geleden is zowat het hele terrein rond de B&B omgewoeld om alle nutsvoorzieningen aan te leggen. Landseinde kon de vergelijking met de loopgraven zowat goed doorstaan. 't Was een hele klus maar met man en kraan is er een hoop grond verzet. De septische tank en de regenputten zitten nu onder de grond. Kunnen we fijn met regenwater de toiletten doorspoelen. Ook elektriciteit, gas en de televisiekabel liggen nu onder grond verbonden met het woonhuis.

Dit is de voorkant, de dakgoten moeten nog opgehangen worden en de buitenkant wordt wit geverfd. 
Voor iedere kamer komt er een terrasje met een ligusterhaag ertussen  voor de privacy. Tussen de terrassen en de sloot wordt een strook aangeplant met Rosa Rugosa, bottelroos.

Dit is de achterkant van de stal, de deuren zijn de toegangsdeuren van de kamers. Ook hier komen nog houten boegboorden en dakgoten.
Onder het plantenvak zitten de regenputten.

 
In de 4 gastenkamers ligt de smeervloer er is er gestukadoord. De elektricien is ook klaar en nu is het wachten op het betegelen van de badkamers om daarna het sanitair op te hangen. Het schiet dus echt lekker op!

Badkamer met keukengedeelte.

badkamer met slaapgedeelte.

En hoe gaat het met de tuin? Daar ga ik het in een volgend logje over hebben

Het hoofd koelhouden

De vaart zit er weer lekker in bij de verbouwing van de varkenstal tot Bed & Breakfast.
De aannemer, elektricien en loodgieter hebben afgelopen weken keihard en snel gewerkt.
Als het een beetje meezit willen we graag in januari de eerste gasten verwelkomen.
De tuin ziet er ook niet onaardig uit al zeg ik het zelf. De nieuwe aanplant, zie logje hierover, http://landseinde.web-log.nl/landseinde/2008/03/geen-weer-om-te.html#comments doet  het goed, dankzij de vele regens?

Toen ik vorig jaar de ontwerpcursus bij Neerlands tuin volgde  had ik nooit gedacht zo blij te zijn met het resultaat. Het tuinvak met de hydrangea Annabelle ziet er indrukwekkend uit! En de rosa rugosa verspreiden de heerlijke geur die ik me had voorgesteld toen ik ze een mooi plaatsje gaf op het papieren tuinplan.
Vorige week is mijn juf van de ontwerpcursus op bezoek geweest. Ik kreeg een groot compliment van haar, ze was onder de indruk van m'n hard geploeter en ze vond dat ik het goed gedaan had. Geweldig om te horen want Landseinde zag er een paar jaar geleden veel troosteloozer  uit. Ons buurboermannetje had de boel goed laten  laten verslonzen...

Boerbuurmannetje 3

Het hoofd koel houden
Kort nadat de notariële akte was gepasseerd hebben we een architect in de arm genomen. Hij vertelt ons dat het woonhuis nog goed te renoveren valt. “Bijkomend voordeel is dat je bij renovatie in een verlaagd btw-tarief valt. Geen 21%, maar 6%”, benadrukt hij. “Klinkt interessant”, zegt mijn man, “maar dat geeft bij ons niet de doorslag. Beter een goed huis tegen 21% dan een tochtige, verbouwde hut tegen 6%”, hoor ik hem nog zeggen.

We vragen de architect ook om plannen te maken voor de grote schuur om daar gastenkamers in onder te brengen.

We besluiten om pas te starten met de renovatie zodra de verkoop van ons oude huis een feit is. Kwestie om geen slaaf van de bank te worden… Maar intussen wil de verkoop niet echt vlotten. Wel beginnen we vast met het aanplanten van bomen en struiken.

De contacten met het buurboermannetje lopen op dat moment normaal. Over en weer altijd even tijd voor een praatje. Onze investering in een dineetje schijnt zijn effect niet gemist te hebben… Eigenlijk valt dat buurboermannetje best wel mee...

De klap kwam daarom des te harder aan toen we kort daarop uit een betrouwbare bron vernamen dat het buurboermannetje achter onze rug bezwaar had aangetekend tegen onze plannen om gastenkamers in de schuur in te richten. Hoe kun je in godsnaam zo slecht zijn om eerst een oude bouwvallige boerderij aan iemand te verkopen en vanaf het moment dat je het geld in je zak hebt, bezwaar aan te tekenen tegen de plannen die bij hem op voorhand bekend waren, dachten we verongelijkt. En tegelijkertijd maar vriendelijk in je gezicht blijven lachen…

We werden verondersteld om nog niet op de hoogte te zijn van zijn bezwaar, maar we waren ernstig gechoqueerd door deze achterbakse streek. Vanaf dat moment kostte het ons ongelooflijk veel moeite om onze teleurstelling verborgen te houden en nog aardig tegen hem te zijn. Maar voorlopig was het zaak om het hoofd koel te houden en de regie niet uit handen te geven. Bovendien moesten we het spel nog even meespelen. Al was het alleen al om onze informant niet in moeilijkheden te brengen. …

Van Landseinde naar Thailand, een wereld van verschil

Geheel onverwacht hebben wij Landseinde 3 weken verlaten. De businesstrip van mijn man hebben we gekoppeld aan een reisje Thailand. Ik die nog zoveeeeeeel te doen had ... zo druk bezig was met de zaak van m'n dochter ... de verbouwing van de gastenkamers ...
Het heeft ons goed gedaan. Thailand, wat een wereld van verschil! En wat een heerlijk tropisch weertje :-) We hebben veel gezien en veel ondernomen, van olifantenritjes, snorkelen en rijden op een Thais brommertje in het hectische verkeer, van Tuk Tuk en tempels

om maar te zwijgen over het superheerlijke Thaise eten wat je op iedere hoek van de straat kon kopen. Yes, we like spicy food :-)
We genoten van de sunrise en de sunset, van het zwemmen in het zachte warme zeewater, van Bangkok, van Chang Mai en zijn vele tempels, van de prachtige exotische bomen en planten, bananen

en kokosnoten om uit de lucht te plukken op Ko Chang, van het  ontbijtje met heerlijke verse tropical vruchten, van de Thaise glimlach en de Thaise geslepen handelsgeest, van de rit naar het noorden, van de avonden eten met Thaise en Australische vrienden op een vlonder op de pier van Ban Bang Bao, van het wegdromen op een schommelstoel op de veranda van onze hut...

Vanavond zitten we op Landseinde op de veranda. De schommelstoelen moeten nog komen maar o wat is het ook heerlijk om weer thuis te zijn. Het weer is bijna tropisch, de onkruiden kunnen dezelfde vergelijking doorstaan.
Morgen komt de aannemer om de gastenkamers verder af te werken en ons boerbuurmannetje hebben we gelukkig nog niet gezien...
Want je wordt niet vrolijk van de streken die hij uithaalde...

Boerbuurmannetje 2

Landjepik
Tja, het was geen fraaie start met het boerbuurmannetje. Maar toen de verkoopakte was gepasseerd bij de notaris, wilden we schoon schip maken met hem en zijn eega. Je vangt tenslotte meer vliegen met stroop dan met azijn.

Daarom nodigden we het boerbuur-mannetje en -vrouwtje uit om op onze kosten te gaan dineren. Zij aanvaardden de uitnodiging en er werd die avond flink gegeten en gedronken. Boerbuurmannetje bleek zelfs begrip op te kunnen brengen voor het feit dat we die mesthoop niet voor onze deur wilden hebben.

We vertelden hem dat we op onze privacy waren gesteld en dat we die van hem vanzelfsprekend ook zouden accepteren. En omdat we beiden zo achteraf woonden, was het wellicht handig om in tijden van nood een beroep op elkaar te kunnen doen. Hij knikte begrijpend. “Beter een goede buur dan een verre vriend”, zei hij nog.

Zowel lichamelijk als geestelijk voldaan gingen we die avond uiteen, ervan overtuigd dat we de strijdbijl hadden begraven. Dat buurboermannetje bleek bij nader inzien best wel mee te vallen…, dachten we in onze euforie.

Intussen waren we druk bezig met de verkoop van ons oude huis. Maar toen we op een zondagmiddag  een bezoekje aan onze boerderij brachten, ontdekten wij dat het kadasterpaaltje aan de rechtervoorkant van het perceel was verdwenen. Wel was er een provisorisch paaltje geplaatst dat de perceelgrens zou moeten markeren. Toch maar even nameten, maar wat bleek: het paaltje was maar liefst over een breedte van ruim 4 meter ten nadele van ons verplaatst. Misschien toch even ons buurboermannetje om opheldering vragen?

Toen we hem hierover belden, reageerde hij geagiteerd. Wat bezielde ons om hem tijdens zijn zondagsrust te storen? Nee, hij wist zich van de prins geen kwaad. “Weet je wat”, zei mijn man. “Blijf lekker liggen op de bank. Ik heb het meetplan bij me en ik zal aan de hand daarvan de kadasterpaaltjes wel op de juiste plaats zetten”. Nog geen 3 minuten later was het buurboermannetje ter plaatse.

Met het meetplan in onze hand kon hij niet anders dan vaststellen dat de paaltjes inderdaad verkeerd stonden. Nee, een verklaring daarvoor had hij niet. Hoe hard hij ook aan het meetlint trok, die 4 meter werden er niet minder om. Weldra stond het voorste kadasterpaaltje weer op de juiste plaats.

Deze eerste poging tot landjepik was op niets uitgedraaid…

Kwaad kersen eten met boerbuurmannetje

Momenteel is het goed toeven op Landseinde.
Het zachte weer verspreidt heerlijke geuren van liguster , rozen en kamerfoelie.
In de voortuin doen de planten m’n gedroomde cottagelook eer aan. Rondom de contouren van Landseinde zijn de inheemse hagen dit jaar flinke gegroeid, voor het eerst nestelen de mussen zich er  in.
De beukenhagen die de basis vormen van m’n tuinplan zijn aangeslagen, in de herfst volgen de bloemenborders J

Op Landseinde wordt druk gewerkt om volgend voorjaar de poorten open te zetten voor de gasten.
De verbouwing van de voormalige varkenstal tot Bed&Breakfast moet in november klaar zijn zodat we tijdens de wintermaanden de binneninrichting kunnen afwerken want we willen dat de gasten graag zullen vertoeven op Landseinde.

Het verhaal van Landseinde is niet altijd van een leien dakje verlopen, af en toe heb ik op mijn weblog een klein beetje verslag gedaan van de kolderieke avonturen met buurmanboertje.
Vanaf nu willen wij het hele verhaal kwijt.

Boerbuurmannetje 1

Schijn bedriegt. Dat kun je in ieder geval ook zeggen van ons buurboermannetje. De eerste keer dat wij hem ontmoetten, was in verband met de verkoop van zijn boerderij. Hij zag er met zijn blauwe ogen, grijze golvende haarlokken en mooie praatjes uit als een aimabel persoon.

We praatten er met niemand over dat we met hem bezig waren om de boerderij van hem te kopen. Die bleek al 20 jaar in een onverdeelde boedel te zitten, maar hij stelde zich op als de bruggenbouwer die het nu eindelijk voor elkaar had om zijn zusters tot rede te brengen. Want daar knelde volgens hem het schoentje. “Ach, je moet op een gegeven moment de strijdbijl kunnen begraven”, vertelde hij met grote woorden. Tja, het leek een verstandige man.

Toen het nieuws bekend werd dat we de boerderij gekocht hadden, kregen we van alle kanten waarschuwingen. Het was kwaad kersen eten met die man. We konden het nauwelijks geloven. We dachten dat de mensen overdreven. Maar al gauw werden we met zijn eerste streek geconfronteerd. Vlak voor de schuur waar we nu de gastenkamers aan het inrichten zijn en waar de plastic hooibalen van ons vorige logje hadden gelegen, had hij een mesthoop neergelegd.

“Maar waarom juist daar?”, vroeg mijn man hem. “Je hebt meer dan 60 ha grond en je hebt elders toch plek zat?” Het boerbuurmannetje brabbelde of we misschien tegen de boeren was? Zeker van zijn zaak dat we toch geen kanten op konden, omdat het koopcontract intussen ondertekend was, voegde hij eraan toe, dat we dat maar eerder hadden moeten weten.

Maar ons buurboermannetje had zich misrekend. We zochten en vonden een clausule in het koopcontract waardoor wij er alsnog onderuit konden komen zonder dat het geld ging kosten. Het boerbuurmannetje boos, de notaris boos, ze konden geen kanten op.

Maar de overwinning smaakte toch een beetje wrang. We vonden het jammer dat we dit prachtige plekje nu aan onze neus voorbij zagen gaan. Vandaar dat we het boerbuurmannetje een uitweg boden. Als in de notariële acte zou worden opgenomen dat de mesthoop zou worden weggehaald en daar niet meer zou terugkomen, dan wilden we de koop nog wel laten doorgaan. Die boer woonde immers toch een kleine kilometer van ons vandaan en veel zou hij ons toch niet kunnen maken, dachten we heel naïef.

Maar wat we toen nog niet wisten, was dat hij op wraak zon. Daarover meer, de volgende keer…

Mooi Meetjesland ? !

Mooi Meetjesland

Nog voor we onze gastenkamers hebben kunnen openen, heeft Landseinde de krant gehaald. En dat hebben we allemaal te danken aan ons wraakzuchtige boer/buurmannetje. Eerder had hij al een peperduur advocatenkantoor ingehuurd om ons de bouwvergunning voor de B&B door de neus te boren. Maar toen dat niet mocht baten, dan maar een muurtje bouwen van spierwitte grasbalen waar onze toekomstige gasten op zouden mogen uitkijken. Waarom niet gewoon de balen bij zijn eigen schuur neergooien, zoals andere jaren? Nu moet hij komende winter iedere keer meer dan een kilometer rijden om zo’n baal op te halen. De brandstoffenleverancier zal er wellicht wel blij mee zijn…

Maar toen gebeurde er ’s nachts iets onverwachts. Onbekenden hadden met grote rode letters “Mooi Meetjesland” op de pakken geverfd. Meetjesland is de naam van het prachtige krekengebied dat zich tot in Zeeuws-Vlaanderen uitstrekt en wij wonen er middenin. Vanuit onze toekomstige gastenkamers hebben we snel een foto van het opschrift op de pakken gemaakt. Maar goed ook. Want toen even later ons boer/buurmannetje de tekst ontdekte, was hij er als de kippen bij om die te verwijderen. Maar het kwaad was al geschied. De populaire Vlaamse krant : "Het Nieuwsblad" , toevallig ook de krant waarop het boer/buurmannetje is geabonneerd, had de foto toegespeeld gekregen en plaatste die als inzet in een nog grotere foto pontificaal samen met een bijna paginagroot interview.

Aanvankelijk gebeurde er niets. Maar toen mijn man via, via had laten lekken dat binnenkort ons boer/buurmannetje ook op het Vlaamse TV-journaal zou mogen uitleggen waarom hij eerst een boerderij aan ons verkoopt om vervolgens alles in het werk te stellen om ons het leven zuur te maken, waren de pakken snel weg.

Mijn man houdt niet van advocaten. Hij is communicatieconsultant. Zijn vak is het managen van reputaties. Soms is dat heel wat effectiever dan dergelijke kwesties voor de rechtbank uit te vechten…

Wat je van ver haalt...

Toen wij 3 jaar geleden  deze vette kleipunt, die als het ware als een vinger steekt in West Zeeuws-Vlaanderen, Landseinde noemden, konden wij niet bevroeden dat vandaag het eind van een Land echt een eind weg is. We betalen dan wel  belasting in Belgie, voor ons gevoel blijven we wonen en voelen we ons nauw verbonden met Zeeuws-Vlaanderen. De grens is dan ook maar 500 meter ver weg.
Hoezo ver weg?
Onze dochter, is 14 dagen geleden het nest uitgevlogen. Ze was pas enkele maanden terug na een jaartje zwerven door Australie en Nieuw-Zeeland.
Ik moet erbij vertellen dat het een ondernemende, zelfstandige en doortastende dame is geworden die er altijd van droomde om ooit een eigen zaakje te hebben.
I.p.v. nog 4 jaar te studeren aan de hogere hotelschool heeft ze in Oostburg een broodjeszaak overgenomen. Vanaf haar 14de werkt ze in haar vrije tijd in de horeca en kent er alle in's en out's. Met veel enthousiasme  runt ze de zaak en wil ze ooit het lekkerste broodje van Nederland verkopen!
Het is voor ons ook heel spannend en geweldig om de jongste ondernemer van Oostburg te supporteren en te helpen en haar te zien groeien in haar onderneming.
Omdat ze broodjes bezorgt aan bedrijven heeft ze een goed caddytje nodig.
Op internet heeft mijn man na lang zoeken eentje gevonden dat voldoet aan de eisen.
In Kloosterburen notabene! 30 km boven Groningen! Bijna het noordelijke Landseinde!
Vanmorgen om 5.30 is hij met onze huisvriend vertrokken naar Bergen op Zoom. Daar nemen ze de trein naar Groningen waar ze om 11.30 de verkoopster zullen ontmoeten.
Van hieruit een mijl op zeven want de eerste boot van Breskens naar Vlissingen vaart op zaterdag niet zo vroeg uit en komt daarbij dat er gewerkt wordt aan het spoor tussen Vlissingen en Bergen op Zoom.
Ik verwacht de heren terug op het zuidelijke Landseinde rond de klok van 17 uur met een caddytje voor onze nestvlieger :-)

Moch iemand deze twee heren ontmoeten in de trein, doe ze dan de hartelijke groeten van Landseinde :-)

Signalement: huisvriend  praat Zeeuws, is 1m 65 groot, reist nooit met de trein, komt nooit buiten de grenzen van Zeeuws-Vlaanderen.
Mijn man, Brabander, 1m 85 groot, reist heel wat af met de bolide en weinig met de trein. Gelukkig reizen ze met het ns lentetoerkaartje eersteklas! 'ke-deng ke-deng'


 

Raar weertje

Verlangend naar de eerste bloesem  nam ik zaterdagochtend deze foto.

Ik heb verschillende soorten Malus geplant, sommige  voor eigen consumptie en een paar voor de wintervogels.
Ik noem het mijn fruitlaantje.
Vooraan staan  3 perenboompjes. Had ik hier niet gepland  maar na 2 jaar in een pot gehouden te hebben  vond ik het beter om ze toch maar in de volle grond te zetten.

Vandaag kon het contrast niet groter zijn.

Jeetje, daar gaat m'n lentegevoel!

Maar het levert wel mooie plaatjes op, worden we nu ook niet ieder jaar op getrakteerd.

Van mijn kipjes had ik vandaag opvallend weinig eieren. De meesten van hen hielden zich op in de hangar op een paar dappere na.

Hoop nu maar dat het gauw echt lente wordt want we hebben nog zoveeeeeel werk, er is een begin gemaakt met de verbouwing van de varkenstal tot gastenkamers.

Met z'n vijven :-)

Terwijl ik eergister mijn ochtend-buiten-rondje liep blèètte moeders(van de 3 lammetjes) heftig. Bang dat er iets gebeurd was met 1 van de lammetjes rende ik zo snel als mijn klompen het toelieten de stal in. Ach gossie, schapie 2 was net gelammerd van 2 glibberige lammetjes. Kersverser kon niet, moeders likte de lammetjes keurig schoon, en de lammetjes vonden algauw de melkspenen.

Wat is het moederinstinct toch fascinerend mooi! En wat ontroerend dat schaapie 1 zo bezorgd was om schaapie 2!
Het jonge spul drinkt goed, bij droog weer lopen de moeders met kroost buiten en bij slecht weer huppelen de kleintjes de warme stal in. Mooi toch?

Ben blij dat alles goed verlopen is en dat ze allemaal gezond en wel zijn. Ik had dit nog niet eerder meegemaakt, ik had me in de schapenliteratuur verdiept maar dat het zo soepeltjes en zonder dierenarts gedoe enzo zou verlopen had ik toch niet verwacht!

Vandaag heb ik de laatste haagplanten met blote wortel geplant. Is een geruststellend gevoel.
Ik ben begonnen met het klaarmaken van de plek waar 40 Rosa rugosa komen te staan. Gaat niet erg snel want ik kom ontzettend veel puin tegen. :-) En al bij al vind ik het nog niet zo erg want het is buiten berekoud.

Lammetjes!

In het najaar hebben we voor het eerst een ram laten lopen bij onze 2 schapen. Ongeroutineerd als we zijn hadden we geen kleurenstempel bij de ram aangebonden. Dus  maar hopen dat we het zouden merken als ze moeten gaan lammeren.
Vanmorgen liepen de 2 dikke tantes rustig te grazen as usaly. Om 11 zagen we opeens 2 kleine lammetjes achter in de wei.

De lammetjes waren zo te zien nog maar net geboren!

Ik vond het geweldig en het heuglijke nieuws moest ik natuurlijk ff kwijt.

Even later zag ik dat er nog een derde lammetje geboren was.

Wat is de natuur toch mooi!
Wat een heerlijk lentegevoel vandaag!

En het is ons ook gelukt om de rest van de hagen te planten!

Geen weer om te planten!

Vorig jaar wist ik helemaal nog niet hoe de tuin op Landseinde er uit zou gaan zien. Een ding was zeker, het tuinplan wilde ik zelf maken. Landseinde is niet mijn eerste tuin. Dankzij ons verhuizingsverleden ;-) heb ik al doende én door veel tuinboeken te lezen een beetje tuinervaring opgedaan. Ik voel me het lekkerst als ik buiten kan rommelen en in de grond kan woelen, als een tuinmol als het ware.
Toen we dit plekje ontdekten borrelde ik van de ideeen. Maar hoe je die handjes en voetjes moet geven wist ik ook niet.
Wat vast stond was dat het een gezellige kijk- en bezoekerstuin moest worden. Een tuin om te genieten van weelderige bloemenborders met doorkijkjes en romantische zitjes, met vlinders en geurende rozen. De tuin moet de bezoekers prikkelen en nieuwsgierig maken.
Al die borrelende ideeen beginnen nu langzaam vorm te krijgen.
Vorig jaar heb ik een tuincursus gevolgd bij Neêrlands Tuin
Zo'n cursus was helemaal mijn ding. Ik heb er veel van opgestoken en al ploeterend heb ik al mijn wensen op papier gekregen en natuurlijk dankzij de goede begeleiding van mijn virtuele juf :-)

Het tastbare resultaat zijn nu de 42 meter geplantte hagen van Carpinus betulus.

 

 

Nog 48 meter haag te gaan ;-)

En nog meer plantgoed :

Zaterdag wordt een mooie dag, zeg maar een mooie plantdag!